



NL
Toen Floor en Roel in september 2002 voor het eerst voet op Canadese bodem zetten, waren ze niet alleen. Het ging om een lange reis samen met onze vrienden Jeroen en Sofie. Archeologen kunnen de exploten van die reis misschien nog terugvinden in de catacomben van internet.
Sinds we hier wonen is Sofie ons al enkele keren komen bezoeken. Het voelt vertrouwd elkaar op Canadese bodem te begroeten. Maar sinds die reis zijn Jeroen en wij niet meer tegelijkertijd in Canade geweest. Het is dan ook lang geleden dat we onze goede vriend nog eens in werkelijkheid zagen.
Gelukkig komt daar binnenkort verandering in. In april verblijdt hij ons namelijk met zijn aanwezigheid. We kijken er naar uit.
FR
En septembre 2002, quand Floor et Roel marchaient pour la première fois sur terre Canadienne, ils n’étaient pas seuls. C’était un long voyage avec nos amis Jeroen et Sofie. Des archéologues peuvent peut-être retrouver quelques traces de ce voyage dans les catacombes d’internet.
Sofie est venue nous visiter plusieurs fois depuis qu’on habite ici. On est habitué à se rencontrer sur le sol Canadien. Mais depuis ce voyage, Jeroen et nous n’étaient jamais au même moment en Canada. Ça fait trop longtemps qu’on a rencontré notre bon ami pour vrai.
Heureusement ça change bientôt. En avril, il nous chauffe avec sa présence. On a hâte !
Dacil, Antoine en Amawal wonen aan de overkant van de stroom en kwamen ons een bezoekje brengen. Het was harverwarmend elkaar terug te zien. Natuurlijk stonden er etentjes op het programma, maar het hoogtepunt was toch met de sleeën te gaan glijden. Naast onze bezoekers waren ook Justine en Karl van de partij. Karl is de huisgenoot van Floor, Justine is de huisgenote van Roel.
We gingen met twee auto’s. Éen auto parkeerden we beneden, waar we met de slee zouden aankomen. Met de andere gingen we een aantal kilometer verder, en vooral hoger, vanwaar we met de sleeën vertrokken. Zo maakten we een lange sleerit en wandeling. En tussendoor kwam het tot enkele uitdagende sneeuwgevechten. De sneeuw maakte het kind in ons wakker.
We proberen nog zo veel mogelijk te genieten van de sneeuw, want het smelten is stilaan begonnen.
FR
Dacil, Antoine et Amawal habitant à l’autre bord du Fleuve Saint-Laurent et ils nous ont visités. C’était réchauffant de se revoir. Bien-sûr il y avait des soupers et des diners, mais le climax était quand on allait glisser en traineau. Il y avait nos visiteurs et aussi nos amis Justine et Karl embarquaient. Karl et le colocataire à Floor, Justine habite dans la maison de Roel.
On y allait en 2 voitures. Une auto était stationné en bas, la où on allait arriver en traineau. Avec l’autre voiture on allait quelques kilomètres plus loin, et surtout plus haut, d’où on partait on traineau et en crazy carpet. Ainsi on a fait une belle randonnée de traineau, avec des bouts ou on marchait. Et pendant les pauses, on avait assez d’énergie pour des batailles de neige. Ça fait du bien de batifoler dans la neige.
Nous essayons de profiter le plus que possible de la neige, parce que la font commence.
NL
Naar Canadese normen heeft het deze winter weinig gesneeuwd. Op zich vonden we het niet zo erg dat we minder vaak de oprit sneeuwvrij moesten maken of sneeuw af het dak halen. Maar het was vreemd te kunnen wandelen zonder de raketten en we begonnen ons een beetje zorgen te maken.
Gelukkig kregen we de voorbije week nog enkele echte sneeuwbuien.
FR
Selon les normes d’ici, on n’a pas eu beaucoup de neige cet hiver. Ce n’était pas grave de ne pas devoir déneiger notre entrée ou notre toit. Mais c’était un peu bizarre de nous promener sans nos raquettes et on commençait à s’inquiéter.
Heureusement la semaine passée nous a fourni quelques vraies tempêtes de neige.